Γρηγόρης Αγγελόπουλος: Ημερολόγιο πολέμου (1940-1941)

Γρηγόρης Αγγελόπουλος: Ημερολόγιο πολέμου (1940-1941)

ΒΙΒΛΙΟΡΑΜΑ

Regular price $ 9.76 CHF $ 8.78 CHF Sale

επιμέλεια: Κώστας Γ. Τσικνάκης 
Στις 20 του μηνός πήγα ως το πεδίο της μάχης για να αντικρύσω τη φρίκη μέσα 'πό τη βρόμα παραμορφωμένων πτωμάτων Ελλήνων και Ιταλών, στρατιωτών και αξιωματικών. Έκανα και έρευνα για να διαπιστώσω ταυτότητας... Θυμήθηκα τον Άμλετ του Σαίξπηρ, και μ' ετυραννούσε ένα αγανακτισμένο "γιατί"! Σ' ενός νεκρού βρήκα στο φυλλάδιο του στίχους του Σολωμού για τον Έρωτα. Το απόγευμα βρήκα μια πίπα και κάπνιζα διαρκώς ένα βαρύ και θαυμάσιο αλβανικό καπνό και ήπια κάμποσο κονιάκ μαζί με τον Α. Το βράδυ κοιμήθηκα στριμωγμένος με το συνάδελφο Δ. Που να κοιμηθώ όμως μες τα βράχια; Όλο κάπνιζα και θυμόμουν το σπίτι μου, το χωριό μου, τις γυναίκες, μια αυριανή κοινωνία... 

Ο πόλεμος για τον Γρηγόρη Αγγελόπουλο είναι μια φρικτή αλλά αναπόφευκτη καθημερινότητα. Δεν τρέφει κανένα πολεμικό μένος κατά των Ιταλών, τους θεωρεί πιόνια του Μουσολίνι. Μπορεί ακόμη και να τους αγαπήσει: "Ενας Ιταλός, αφού γλίτωσε τον χάρο κρυμμένος κάπου, αντελήφθη έναν τραυματία Ελληνα και τον μετέφερε σε μας. Τον αντάμωσα που τον πήγαινε και μου 'ρθε να τον φιλήσω...". Η καθημερινή του έγνοια είναι η φροντίδα των ασθενών του, η εξασφάλιση του καθημερινού φαγητού, η απαλλαγή από τις ψείρες, οι πυρετοί που τον καταβάλλουν, καμιά κουβέρτα, λίγο κρασί ή βερμούτ - κάποτε, κουτσομπολιό και ποκεράκι! Ανάμεσα σε αυτά διαβάζεις για τις επιχειρήσεις, τις απώλειες, τα τραύματα, τις καταλήψεις και ανακαταλήψεις λόφων και χωριών. Όλα καταγραμμένα με μάτι ψυχρό. Θα έλεγα με το μάτι ενός γιατρού που ξέρει να βλέπει την κόλαση χωρίς να τρομάζει. 
Δεν είναι όμως ατσάλινος, υπάρχουν στιγμές που σπάει. Στην αρχή της εκστρατείας, όταν αργεί να λάβει γράμμα από την οικογένειά του. Αλλά και στο τέλος, τον Απρίλιο του '41, που οι Γερμανοί έχουν μπει στη Θεσσαλονίκη και προχωρούν προς τα Τέμπη. Τον πιάνει κατάθλιψη: 
"Εξετάζω τα χαρακτηριστικά μου μ' επιμονή σ' ένα καθρεφτάκι και κάπου-κάπου με πιάνει το παράπονο. Έγινα έτσι πολύ ευαίσθητος και μου 'ρχεται ένα φούσκωμα που τείνει να ξεσπάσει σε κλάμα. Το μέλλον μας το βλέπω και η αρχή του είναι αυτές τις μέρες". 
Ο Γρηγόρης Αγγελόπουλος έχει μπει ήδη στην πολιτική. Ανησυχεί για το μέλλον της χώρας, παρακολουθεί τα γεγονότα και κρίνει. Δεν εμπιστεύεται την αγγλική πολιτική, δεν είναι σίγουρος για τη γερμανική πολιτική, πιστεύει πιο πολύ στη ρωσική εξωτερική πολιτική, που τη θεωρεί καταλυτική για τις εξελίξεις στα Βαλκάνια. Στις καταχωρίσεις του κρίνει και το στράτευμα, γράφει για έναν αξιωματικό που τον θεωρεί ψυχοπαθή (θα σκοτωθεί αργότερα) ενώ για κάποιον άλλο θα εκτιμήσει τη ρεαλιστική του θεώρηση χωρίς μεγαλοστομίες και ψευτιές. 
Η γραφή του Αγγελόπουλου είναι απλή, στακάτη, με πολλές παύσεις, λίγα επίθετα και κυριολεκτικά ουσιαστικά. Θα έλεγε κανείς ότι είναι πιο μοντέρνα από την εποχή της, γι' αυτό και τούτο το μικρό βιβλιαράκι των 152 σελίδων σε πάει απνευστί ως το τέλος.
(ΓΙΑΝΝΗΣ Ν. ΜΠΑΣΚΟΖΟΣ, ΤΟ ΒΗΜΑ, 29/10/2011

Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας 2011
152σ.
21x11εκ.
ISBN 9789608548046