A.T. Williams: Οι μεγάλες δίκες του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου

A.T. Williams: Οι μεγάλες δίκες του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου

ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ

Regular price . 23.10 Sale

μετάφραση: Ελένη Αστερίου

Το 1945, με τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου πολέμου, οργανώθηκε ένα μοναδικό στην Ιστορία εγχείρημα παραπομπής σε δίκη εγκληματιών πολέμου. Έτσι, ένα σύστημα εδραιωμένο στο δίκαιο θα νικούσε ένα σύστημα εδραιωμένο στο κακό, με την ελπίδα ότι θα επαναβεβαιωνόταν ο πολιτισμός της ανθρωπότητας. Το δίκαιο ήταν η πολιτισμένη απάντηση, και "Νυρεμβέργη" το όνομα που κατέληξε να συμβολίζει τη μορφή της. Έτσι γεννήθηκε ένας μύθος.
Όμως η δίκη της Νυρεμβέργης ήταν ένα τμήμα αυτού του ευρύτερου προγράμματος απόδοσης δικαιοσύνης. Ο βραβευμένος συγγραφέας A. T. Williams εξετάζει την ιστορία αυτού του εγχειρήματος και αποκαλύπτει τις λιγότερο γνωστές πτυχές του. Από τις μαρτυρίες για τις θηριωδίες στα στρατόπεδα συγκέντρωσης ως τα πρακτικά, τις δικογραφίες και τις ομάδες ερευνητών και κατηγόρων, η ενδελεχής έρευνα του Williams ξεδιπλώνει ένα μοναδικό χρονικό και θέτει το ερώτημα: Αποδόθηκε τελικά δικαιοσύνη;

Μεταίχμιο, 2017
552σ.
24x17 εκ.
ISBN 9786180306965

Έγραψαν:
Επιδιώκοντας να δώσει υπόσταση στη φύση των εγκλημάτων, στη διερεύνησή τους και στην ακροαματική διαδικασία ο Γουίλιαμς παραθέτει διάφορες ενδεικτικές περιπτώσεις με έμφαση σε εκείνες των Μπέργκεν-Μπέλσεν και Νοϊενγκάμε. Η δίκη για το Μπέργκεν-Μπέλσεν ξεκίνησε στις 17 Σεπτεμβρίου 1945 υπό βρετανική εποπτεία, υπήρξε η πρώτη μεταπολεμικά, είχε δυνητικά ευρύτερη σημασία, εφόσον ο διοικητής του στρατοπέδου κατά την απελευθέρωσή του από τους Βρετανούς, Γιόζεφ Κράμερ, ήταν προηγουμένως διοικητής του Αουσβιτς-Μπιρκενάου, και αφορούσε έναν ήδη διαβόητο για την κοινή γνώμη τόπο, αφού φωτογραφίες της φρίκης του είχαν δημοσιευθεί στον Τύπο. Η αθώωση ορισμένων από τους κατηγορουμένους έθετε για τον Γουίλιαμς το πρόβλημα της σύγκρουσης της νομικής πραγματικότητας με τη συμβολική διάσταση του εγχειρήματος. Αφενός η βρετανική δικαιοσύνη είχε κινηθεί πολύ κοντά στο γράμμα του νόμου λαμβάνοντας «ελάχιστα υπόψη της το εξαιρετικά ασυνήθιστο γενικό πλαίσιο», αφετέρου το αποτέλεσμα δεν δικαίωσε όσους «είχαν πιστέψει ότι αυτές οι ακροαματικές διαδικασίες θα παρείχαν ένα δίδαγμα για την ιστορία, θα επέτρεπαν να εξεταστεί εξονυχιστικά η ψυχή των κατηγορουμένων [...], θα αποτελούσαν δεδικασμένο για τις υπόλοιπες ήσσονες δίκες». Μάρκος Καρασαρίνης, Το Βήμα