Σαν σήμερα: 29 Σεπτεμβρίου

1929: Πεθαίνει ο συγγραφέας και γλωσσολόγος Γιάννης Ψυχάρης, μία από τις κορυφαίες μορφές του δημοτικισμού. Γόνος εύπορης οικογένειας από τη Χίο, γεννήθηκε το 1854 στην Οδησσό και έζησε τα πρώτα χρόνια της ζωής του στην Κωνσταντινούπολη. Το 1867 εγκαταστάθηκε με την οικογένειά του στο Παρίσι, όπου αργότερα σπούδασε φιλολογία και αναγορεύθηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Στο Παρίσι, συνδέθηκε με σημαντικές μορφές της γαλλικής διανόησης, μεταξύ των οποίων ο φιλόσοφος Ερνέστος Ρενάν, μετέπειτα πεθερός του. Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με το ζήτημα της ελληνικής γλώσσας και δίδαξε ως καθηγητής νεοελληνικών, αρχικά στην Ecole Pratique des Hautes Etudes και από το 1904 στην Ecole Spéciale des Langues Orientales, όπου διαδέχθηκε τον E. Legrand. Τάχθηκε με απόλυτο τρόπο εναντίον της καθαρεύουσας, υποστηρίζοντας την άποψη ότι η ομιλούμενη από τον λαό γλώσσα ήταν η φυσική συνέχεια της αρχαίας ελληνικής γλώσσας, ενώ συχνά διατύπωσε ακραίες γλωσσικές προτάσεις. Ωστόσο, το έργο του επηρέασε καθοριστικά τους μεταγενέστερους δημοτικιστές, αλλά και την ίδια τη διαμόρφωση της νεοελληνικής γλώσσας. Έγραψε μεταξύ άλλων: «Essais de grammaire historique néo-grecque» («Δοκίμια ιστορική νεοελληνικής γραμματικής», 1886-89, δύο τόμοι), «Το ταξίδι μου» (1888), «Τ' όνειρο του Γιαννίρη» (1897), «La croyante» («Η θρησκευόμενη», 1899), «Ρόδα και μήλα» (1902-9, πέντε τόμοι), «Les études de grec moderne en France au dix-neuvième siècle» («Οι νεοελληνικές σπουδές στη Γαλλία τον δέκατο ένατο αιώνα», 1904), «Ζωή κι αγάπη στη μοναξιά» (1904), «Στον ίσκιο του πλατάνου» (1911), «Κωστής Παλαμάς» (1927), «Μεγάλη ρωμαίικη επιστημονική γραμματική» (1929-37, τρεις τόμοι). (Πηγή: Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεώτερου Ελληνισμού 1830-2016)

Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published