Ariston Books, Chemin de la Colline 2, CH-1023 Crissier/Lausanne, Switzerland

Σαν σήμερα: 2 Οκτωβρίου

1801: Γεννιέται στη Ζάκυνθο η λογία Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου (1801-1832), μία από τις σημαντικότερες μορφές του πρώιμου ελληνικού φεμινισμού. Καταγόμενη από αριστοκρατική οικογένεια της Ζακύνθου, έμαθε κατ’ οίκον τα πρώτα γράμματα, με δάσκαλο τον φιλελεύθερο ιερέα Θεοδόσιο Δημάδη. Μέσα στο ασφυκτικά περιοριστικό περιβάλλον του σπιτιού της, μελέτησε με αξιοθαύμαστη επιμονή ξένες γλώσσες, φιλοσοφία και λογοτεχνία. Παράλληλα, επιδόθηκε στη συγγραφή ποιημάτων, θεατρικών έργων και πεζών κειμένων στα αγγλικά και τα ιταλικά. Από τα έργα της που έχουν σωθεί αναφέρονται ενδεικτικά τα θεατρικά έργα «Αι Θήβαι ελευθερωμέναι», «Η Μητρυιά», «Η τιμωρημένη απάτη» κ.ά. και οι πραγματείες «Περί οικονομίας» και «Περί πρακτικής». Το 1881 εκδόθηκε από τον γιο της Ελισαβέτιο Μαρτινέγκο η αυτοβιογραφία της, με τίτλο «Η μήτηρ μου. Αυτοβιογραφία της κυρίας Ελισάβετ Μουτζάν-Μαρτινέγκου. Εκδιδομένη υπό του υιού αυτής Ελισαβετίου Μαρτινέγκου μετά διαφόρων αυτού ποιήσεων». 

1998: Φεύγει από τη ζωή η πεζογράφος Λιλή Ζωγράφου. Η Λιλή Ζωγράφου γεννήθηκε το 1922 στο Ηράκλειο Κρήτης και σπούδασε φιλολογία στην Αθήνα και στο Παρίσι. Εργάστηκε για πολλά χρόνια ως δημοσιογράφος, ενώ ασχολήθηκε επίσης με το δοκίμιο και την κριτική. Το έργο της χαρακτηρίζεται από έντονο κοινωνικό προβληματισμό και καταγγελτική διάθεση, ενώ κεντρικό θέμα της αποτελεί το γυναικείο ζήτημα. Το μυθιστόρημά της «Η αγάπη άργησε μια μέρα» (1994) μεταφέρθηκε στην τηλεόραση σε σκηνοθεσία Κ. Κουτσομύτη. Άλλα λογοτεχνικά έργα της: «Αγάπη» (1948), «Και το χρυσάφι των κορμιών τους» (1961), «Καταραμένες» (1962), «Οι Εβραίοι κάποτε» (1965), «Επάγγελμα πόρνη» (1978), «Μου σερβίρετε ένα βασιλόπουλο παρακαλώ» (1982), «Η γυναίκα που χάθηκε καβάλα στ’ άλογο» (1983), «Η γυναίκα σου, η αλήτισσα» (1984), «Η Συβαρίτισσα» (1987), «Νύχτωσε αγάπη μου, είναι χθες» (1990), «Παλαιοπώλης αναμνήσεων» (1991), «Παραλήρημα σε ντο μείζονα. Μονόλογος» (1992), «Πού έδυ μου το κάλλος» (1992). Άλλα έργα της: «Ν. Καζαντζάκης, ένας τραγικός» (1959), «Ο ηλιοπότης Ελύτης» (1971), «Παιδεία ώρα μηδέν ή της εκμηδένισης» (1972), «Τι απόγινε κείνος που ’ρθε να βάλει φωτιά» (1972), «17 Νοέμβρη. Πώς φθάσαμε στη νύχτα της μεγάλης σφαγής» (1974), «Αντιγνώση, τα δεκανίκια του καπιταλισμού» (1974), «Κώστας Καρυωτάκης, Μαρία Πολυδούρη και η αρχή της αμφισβήτησης» (1977), «Σύγχρονός μας ο Κάφκα» (1993), «Από τη Μήδεια στη Σταχτοπούτα» (1998). (Πηγή: Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεώτερου Ελληνισμού 1830-2016)


Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published

Back to the top