Σαν σήμερα: 13 Νοεμβρίου

1913: Γεννιέται στα Ιωάννινα ο συγγραφέας Δημήτρης Χατζής, ένας από τους σημαντικότερους πεζογράφους της μεταπολεμικής γενιάς. Ο Δημήτρης Χατζής σπούδασε στην Ιόνιο Σχολή στην Αθήνα, αλλά το 1930 αναγκάστηκε να διακόψει τις σπουδές του λόγω του θανάτου του πατέρα του, Γεωργίου Χατζή. Επέστρεψε στα Ιωάννινα και ανέλαβε την έκδοση της εφημερίδας «Ήπειρος». Τελείωσε τη Ζωσιμαία Σχολή και φοίτησε για ένα διάστημα στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, χωρίς να καταφέρει να ολοκληρώσει τις σπουδές του. Το 1935 εντάχθηκε στο ΚΚΕ και ένα χρόνο αργότερα εξορίστηκε στη Φολέγανδρο από την κυβέρνηση Μεταξά. Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα και από το 1941 συμμετείχε στην Αντίσταση συνεργαζόμενος με τις εφημερίδες «Ριζοσπάστης» και «Ελεύθερη Ελλάδα», καθώς και με το περιοδικό «Ελεύθερα Γράμματα». Το 1947 εξορίστηκε στην Ικαρία, ενώ το 1948 κατάφερε να διαφύγει και να ενταχθεί στο Δημοκρατικό Στρατό. Μετά την ήττα, κατέφυγε ως πολιτικός πρόσφυγας στη Γιουγκοσλαβία, στη Ρουμανία και στην Ουγγαρία, όπου έζησε ως το 1974. Σπούδασε μεσαιωνική, βυζαντινή και μεταβυζαντινή λογοτεχνία και ιστορία στο Πανεπιστήμιο της Βουδαπέστης και συνέχισε τις σπουδές του στη Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας, όπου αναγορεύθηκε διδάκτορας της Ακαδημίας Επιστημών του Ανατολικού Βερολίνου (1962). Το διάστημα 1962-1968 έζησε στη Βουδαπέστη, όπου εργάστηκε ως βοηθός στην έδρα της βυζαντινής φιλολογίας και ίδρυσε το Νεοελληνικό Ινστιτούτο. Το 1968 αρνήθηκε την πρόταση που του έγινε να του χορηγηθεί η ουγγρική υπηκοότητα και προσπάθησε να εγκατασταθεί στο Παρίσι. Το 1973 δίδαξε για μερικούς μήνες νεοελληνική φιλολογία στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Το 1975 εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα. Δίδαξε για ένα διάστημα στο Πανεπιστήμιο Πατρών, αλλά ο διορισμός του δεν επικυρώθηκε λόγω των μη εκπληρωμένων στρατιωτικών του υποχρεώσεων. Τα επόμενα χρόνια ανέπτυξε έντονη δραστηριότητα στα πολιτιστικά πράγματα, με διαλέξεις και δημοσιεύσεις του σε διάφορα έντυπα. Εξέδωσε το περιοδικό «Το Πρίσμα», ενώ συνεργάστηκε και με τα περιοδικά «Δομή» και «Αντί». Έργα του έχουν μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες. Έργα του: «Φωτιά» (1946), «Μουργκάνα» (1948), «Το τέλος της μικρής μας πόλης» (1953), «Hajnali ének» (1955, στα ουγγρικά), «Ανυπεράσπιστοι» (1965), «Διηγήματα» (1971), «Σπουδές» (1976), «Το διπλό βιβλίο» (1976/1977), «Γλώσσα και πολιτική» (1976), «Θητεία. Αγωνιστικά κείμενα, 1940-1950» (1979) κ.ά. Πηγή: Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεώτερου Ελληνισμού 1830-2016.

Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published