Ariston Books, Chemin de la Colline 2, CH-1023 Crissier/Lausanne, Switzerland

Σαν σήμερα: 1 Οκτωβρίου

1974: Φεύγει από τη ζωή ο αρχαιολόγος, καθηγητής πανεπιστημίου και ακαδημαϊκός Σπυρίδων Μαρινάτος. Ο Μαρινάτος γεννήθηκε στο Ληξούρι το 1901 και σπούδασε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, της οποίας αναγορεύθηκε διδάκτορας το 1925. Συνέχισε τις σπουδές του στο Βερολίνο και τη Χάλλη (1927-29). Το 1919 διορίστηκε επιμελητής αρχαιοτήτων και στη συνέχεια ανέλαβε έφορος αρχαιοτήτων Κρήτης (1925-37). Παράλληλα, από το 1929 ως το 1937 ήταν διευθυντής του Μουσείου Ηρακλείου. Το 1939 εξελέγη τακτικός καθηγητής Αρχαιολογίας στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Διετέλεσε επίσης διευθυντής Αρχαιοτήτων και Ιστορικών Μνημείων του υπουργείου Παιδείας (1937-40 και 1955-58) και πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών την περίοδο 1958-59. Το 1947 του απονεμήθηκε ο βαθμός του ταγματάρχη και του ανατέθηκε η αναζήτηση των αρχαιολογικών θησαυρών που είχαν διαρπαγεί από την Ελλάδα κατά τη διάρκεια της Κατοχής. Το 1955 εξελέγη μέλος της Ακαδημίας Αθηνών, ενώ υπήρξε επίσης μέλος του Αυστριακού, του Γερμανικού και του Αμερικανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Βιέννης, αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Βρυξελλών κ.ά. Ο Μαρινάτος ξεκίνησε την ανασκαφική του δραστηριότητα στην Κρήτη, όπου μεταξύ άλλων αποκάλυψε την αιτία που προκάλεσε την καταστροφή των κρητικών ανακτόρων, δηλαδή την έκρηξη του ηφαιστείου της Θήρας. Στη συνέχεια, διενήργησε ανασκαφές στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου ανακάλυψε μυκηναϊκό νεκροταφείο κοντά στο χωριό Μονοπαλάτα Κεφαλληνίας, ενώ την περίοδο 1953-66 ανέσκαψε την περιοχή της Πύλου. Από το 1970 ασχολήθηκε με την περιοχή του Μαραθώνα και έφερε στο φως σημαντικό μέρος προϊστορικού νεκροταφείου. Από το 1967 είχαν ήδη ξεκινήσει οι ανασκαφές του στη Σαντορίνη, οι οποίες αποκάλυψαν τον προϊστορικό οικισμό του Ακρωτηρίου, που σύμφωνα με τα πορίσματα των ερευνών είχε θαφτεί από την τέφρα κατά την έκρηξη του ηφαιστείου γύρω στα 1500 π.Χ., ταυτόχρονα δηλαδή με την καταστροφή των μινωικών ανακτόρων. Ακούραστος ερευνητής, ο Μαρινάτος πέθανε την 1η Οκτωβρίου από ατύχημα στον χώρο των ανασκαφών στη Σαντορίνη. Συνέγραψε μεταξύ άλλων τις μελέτες: «Μεσομινωική οικία εν κάτω Μεσσαρά» (1925), «Μινωική και ομηρική Σκύλλα» (1926), «Αρχαίος κρητικός πολιτισμός» (1927), «Όμηρος, Μυκήναι και Ανατολή» (1928), «Το ομηρικόν σπήλαιον της Ειλειθυίας» (1930), «Αμνησός, Δρήλος, Αρκαλοχώρι» (1935), «Η Ελλάς και ο ελληνικός πολιτισμός ως συναρτήσεις οικονομικής διεξόδου» (1946), «Περί τον θρύλον της Ατλαντίδος» (1950), «Θερμοπύλαι» (1951), «Περί τους νέους βασιλικούς τάφους των Μυκηνών» (1953), «Κρήτη και μυκηναϊκή Ελλάς» (1959), «Κεφαλληνία» (1962). (Πηγή: Βιογραφική Εγκυκλοπαίδεια του Νεώτερου Ελληνισμού 1830-2016)

2012: Πεθαίνει ο Βρετανός ιστορικός Έρικ Χομπσμπάουμ (Eric Hobsbawm), ένας από τους σημαντικότερους του εικοστού αιώνα. Μεταξύ των σημαντικότερων έργων του συγκαταλέγονται Η εποχή των επαναστάσεων 1789-1848Η εποχή των αυτοκρατοριών 1875-1914 και Η εποχή των άκρων. Ο σύντομος εικοστός αιώνας 1914-1991.

 


Leave a comment

Please note, comments must be approved before they are published

Back to the top